Passion Uncover

Kapag nakikita natin ang mahal natin sa buhay na napapagod, hindi ba't gusto natin na sana tayo na lang ang napapagod kasi ayaw natin silang nakikitang napapagal. Kapag nakikita natin ang mahal natin sa buhay na nagkakasakit, gusto natin na sana tayo na lang ang nagkasakit kasi ayaw nating sila'y nahihirapan. Kapag nakikita natin ang mahal natin sa buhay na nababahala sa problema, gusto nating tayo na lang sana ang nagdanas nun dahil ayaw nating sila'y nagagambala. Kapag nakikita natin sila na malungkot, sana tayo na lang ang nalulungkot dahil ayaw nating mabigyan sila ng hapis dahil nga sa ating pagmamahal sa kanila. Ganitong ganito ang nararamdaman ko kapag ang mga ito ang nakikita ko sa isang taong napakahalaga para sa akin. Ayokong nakikita siyang napapagod, ayokong nakikita siyang may iniindang sakit, ayokong namomroblema siya, ayokong makita siyang malungkot...  Napakarami niyang ginawa para sa buhay namin. Laging ipinapaalala ang mabuti para sa akin. ...

May naalala ka ba na nadapa ka dahil sa mabilis mong pagtakbo? Gusto mo na may magtayo sa'yo mula sa pagkadapa mo. Pero walang tao para itaas kang muli mula sa pagkalugmok kaya ikaw pinilit mo na lang tumayong mag-isa. Sa pagtayo mo, nakita mo na ang laki ng sugat mo sa tuhod at dumudugo pa. May naalala ka ba na naligaw ka dahil sa hindi mo alam ang tamang direksyon sa pupuntahan mo? Nagtanong ka na sa mga tao pero hindi nila alam yung tinutukoy mo. Naglakad ka ng malayo na hinahanap ang palatandaan na tanging sinabi lang sa iyo pero hindi mo pa rin mahanap. Uhaw at pagod ka na dahil sa kakalakad. May naalala ka ba na tumayo ka sa napakaraming tao na wala man lang pumapansin sa'yo? Pinilit mong alisin ang hiya at nakipagusap ka sa ilan. Ngunit sa kabila ng ikaw ang unang namansin, wala silang interest sa'yo. Kaya ikaw, bumalik ulit sa pagkakatayo mo at yumuko. Maraming beses ko ring naalala ang mga ito... Sa mga pagkakataong nangyari ang mga ito. Ganito lang ang...

Sinabi niya noon na maghihintay lang siya sa labas ng classroom pero paglabas ko ay naglalakad na siya palayo... Kaya magmula noon, hind na ako naniwala sa kaklase kong yun. Nung bago ang araw ng kaarawan ko, sabi niya ay tatawag siya. Naghintay ako ng tawag niya pero wala akong natanggap... Kaya magmula noon, hindi na ako naghintay sa kaibigang kong iyon. Dumating ka... Ang sabi mo sa akin ay tuturuan mo akong muling magtiwala at maghintay sa tamang panahon. Oo, hanggang ngayon ay naghihintay doon sa tamang panahon.

May napatunayan ako tungkol sa dalawang uri ng suliranin sa mundo. Na ito naman ay naranasan ko pareho. Isang uri nito ay dulot ng mga pagkakamali ko Ang isang uri naman ay para maging kasing dalisay ng ginto. Oo, nasabi kong naranasan ko ang mga ito Ipinaintindi kasi sa akin ang mga kahulugan nito. Nangyari ito upang lalo akong matuto Makaunawa pa ng lalong mahalaga kaysa sa sarili ko.                                                                  Isang uri ng suliranin na aking napagdaanan Noong nagkulang at nakapagpabaya sa Kanyang kalooban Mga panahon na sinunod ang sariling kagustuhan Na hindi namamalayan na unti-unting nalalayo sa Kanya...

Walang nakahain sa lamesa, naghihintay ng maihahanda ng ina. Nanghihingi ng baon para sa Eskwela kaso walang maibigay sa'yo na pera? May lumapit na kaibigan, humihingi ng tulong pero wala ka ring maitulong dahil wala ka namang maibibigay sa kanya. Luma na ang damit, gusto mo sanang bumili kaso ang budget mo ay sapat lang talaga... Anuman ang kailangan mo... Kayang kaya itong ipagkaloob sa'yo kung marunong kang manalangin. Humingi sa pamamagitan ng panalangin na may pagpapasalamat na para bagang mayroon ka na ng bagay na iyon. Mukha bang ewan? May ipagpapasalamat ka ng wala pa? Huwag ganyan ang isipan mo kaibigan, paano ibibigay sa'yo ang mga bagay na hinihingi mo kung hindi ka nagtitiwala na ibibigay iyon sa iyo? Pero kung ikaw ay mananalangin, siguraduhin mong may karapatan kang manalangin sa Dios. Dahil ang tanging Bayan Niya ang may karapatang tumawag at humingi sa Kanya ng mga pagpapala. ALAMIN ang BAYAN Niya sa mga huling araw.

Noon akala ko na kailangan kong madaliin ang lahat. Yung pagkain ko dati, lagi ko yun minamadali kasi ayokong ma-miss ang panonood ng paborito kong anime. Lagi rin akong nagmamadali sa pagligo para maaga akong makapag-ayos papuntang school. Pero hindi pala dapat magmadali. Sa pagkain, kailangan mong nguyain ng marahan para matunaw ng maayos ang kinain mo at para hindi sumakit ang tyan mo. Sa pagligo, linising mabuti ang katawan para totoong maayos ka at kaaya-aya saan man magpunta. Bigyan ng panahon ang bawat ginagawa dahil para sa ikabubuti iyon. Oo, tama... sa ikabubuti ang bawat paglalaan ng panahon. Tulad na lamang sa pagkilala sa'yo. Kailangan ko pa ng panahon dahil para sa atin ito. Para naman matanggap ko ng buong puso ang bawat detalye tungkol sa iyo. Gusto kong bigyan ng panahon ang makilala ka pa dahil dito natin malalaman kung talagang para tayo sa isa't isa, di ba? Alam kong may panahon para dito, para sa ating dalawa. At yung mga panahon na gugugulin...

Isa sa mga masarap na parte ng buhay ko ay yung dumaan ka Oo, nung dumaan ka kasi, naging assumera ako, nag-akala Akala ko ikaw na yung para sa akin, yung mamahalin ko na Kasi ba naman, sa araw-araw ng buhay ko noon, ikaw ang laging kasama Tuwing umaga, magkikita tayo, minsan nagkataon pero madalas sinasadya ko Madali kasi kitang nabasa, nakilala kaya ayun tinataon ko na yung oras mo Gusto ko kasing mas lalo tayong magkakilala, gusto kong makilala mo ako Ang dami kong ginawa non para makita mong minahal kita ng totoo Ang sarap alalahanin noong nag-aalala ako ng sobra sa'yo kung kumain ka na ba Lagi kong iniisip noon kung saan kaya masarap kumain kasama ka Kinikilig pa nga ako noon kapag magkatabi tayo o kaya ay magkaharap tayo sa isa't isa Ah oo, naalala ko, natutuwa ako sa iyo non kapag nagkukusa kang kuhanan ako ng tubig tsaka ng tinidor at kutsara. Napapangiti na lang talaga ako kapag naaalala ko yung mga pagkakataon na napaiyak na lang ako Oo, umiyak a...